Zasada działania palnika laboratoryjnego Bunsona

Współczesny palnik laboratoryjny Bunsona zbudowany jest z podstawki, w którą zazwyczaj wmontowana jest dysza i wlot gazu. Z kolei dysza od dołu wyposażona jest w otwory, przez które następuje zasysanie powietrza z efektem kominkowym.

Jak działa palnik laboratoryjny Bunsona?


Palnik laboratoryjny został odnaleziony i wynaleziony w 1850 r. przez niemieckiego chemika. Palnik ten do dzisiaj jest stosowany w laboratoriach nie tylko podczas obróbki ołowiu i złota, ale także lutowania rur miedzianych. Palnik Bensona wyróżnia się niezwykle prostą budową, gdyż wyposażony jest on tylko w podstawkę oraz dyszę kominkową z otworami u nasady.

Otwory te można otwierać i zamykać za pomocą pierścienia przymocowanego do dyszy. Dzięki temu istnieje możliwość regulacji szybkości zasysania powietrza i temperatury płomienia. W palniku laboratoryjnym Bensona mieszany jest zawsze gaz z powietrzem atmosferycznym. Mieszanie tych substancji jest możliwe dzięki otworom, umiejscowionych w dyszy, które zasysają powietrze.

Zalety palnika laboratoryjnego Bensona


Z pewnością palnik laboratoryjny Bunsona nie jest ciężki, a tym samym można go z łatwością przenosić w laboratorium. Przede wszystkim charakteryzuje go łatwość w użyciu, dlatego też coraz częściej jest wykorzystywany w szkołach czy na budowach do cięcia rur miedzianych. Nie ulega wątpliwości, że ten rodzaj palnika jest w zupełności bezpieczny.